Een tijdje geleden kwam Niña bij mij in de praktijk in Leiderdorp. Ik gaf haar een korte rondleiding en liet zien hoe wij gebruik maken van een meekijksysteem om beter te kunnen samenwerken met de ouders van cliëntjes.

Wat voor ons al jarenlang zo vanzelfsprekend is, bleek Niña nog niet eerder gezien te hebben en ze vroeg me hier een blog over te schrijven. “Natuurlijk”, zei ik spontaan, maar ik realiseerde me pas achteraf dat ik nog nooit een blog geschreven had…

Ik wil logopedist worden

Het werken met kinderen en volwassenen is voor mij al heel jong een passie geweest. Op mijn 7e wist ik het al: “Ik wil logopedist worden”. Tijdens mijn opleiding merkte ik, dat de variatie van een zelfstandige praktijk mij het meest aansprak.

In 1991 ben ik gestart met mijn praktijk. In die tijd waren de middelen nog niet zo modern als nu, maar ik vond het belangrijk dat ouders ook als ze niet bij hun kind in de kamer waren, toch konden meekijken met de behandeling van hun kind. Al snel lukte dit door een videocamera te verbinden met een televisie (zo’n dik ding met een beeldbuis). Er werd al meteen veel gebruik van gemaakt.

2005

De techniek is hard vooruitgegaan en toen ik in 2005 verhuisde naar mijn huidige locatie met drie behandelkamers in plaats van één, kwam er op iedere kamer een DV-camera, verbonden met een LCD-scherm met een koptelefoon in de meekijkruimte, zoals te zien is op de bovestaande foto. Omdat de apparatuur oud begon te worden heb ik medio 2019 een volledig digitaal systeem aangeschaft, waarbij de ouders op een tablet mee kunnen kijken.

 2019

Waarom

Waarom, zullen velen van jullie afvragen, willen we dat ouders er soms niet bij zitten? Het werken met kinderen houdt namelijk automatisch dat er ook ouders bij betrokken zijn.

De ouders krijgen door het meekijken via een tablet een actieve rol bij de behandeling van hun kind door middel van observatie. Voor aanvang van elke behandelsessie wordt, natuurlijk altijd in overleg met de ouders en het kind, besloten of bij deze behandeling via de tablets wordt meegekeken. Natuurlijk houden we aan het eind van iedere behandeling een korte nabespreking, waarbij ook het eventuele huiswerk wordt meegegeven.

 

Zoals iedereen die met kinderen werkt weet zijn er kinderen die erg verlegen zijn met hun ouders in de buurt. Goed bedoelde opmerkingen van ouder als ”je weet het wel” of “zeg het maar” kunnen de druk en onzekerheid bij het kind vergroten, om maar niet te spreken over wat er gebeurt als ouders op hun manier de behandeling overnemen.

Als de ouders dan, zoals nog vaak gebeurt, in de wachtkamer moeten wachten tot de behandeling klaar is, zien ze niet hoe wij met het kind werken en missen ze dus het rolmodel dat nodig is om te leren om ook thuis op een vergelijkbare manier met hun kind communiceren. Hierin voorziet in onze praktijk het meekijksysteem.

 

Doordat het kind alleen met de logopedist in de behandelkamer is, ervaart het meer vrijheid en soms ook minder druk om te praten. Het kind weet natuurlijk wel dat de ouder(s) meekijken en weten ook waar ze zitten. Dat de camera aanstaat, zijn de meeste kinderen echter al snel vergeten waardoor ze zich op ons richten en niet meer afgeleid worden.

Reacties

Zowel de ouders als wijzelf zijn erg enthousiast over dit systeem waarmee ouders op afstand mee kunnen kijken. Ikzelf heb er inmiddels ruim 25 jaar ervaring mee en ik kan het iedereen echt aanraden hierin te investeren.

Het komt om diverse redenen de kwaliteit van de behandeling ten goede, terwijl de ouders toch nauw betrokken blijven bij de behandeling.

 

Zo zei een vader: “Het is zo leuk om te zien hoe mijn zoontje het doet zonder dat ik erbij ben. Ik kan dan goed zien hoe hij reageert. Ik ga thuis ook proberen te oefeningen zo te doen.”

 

Een moeder gaf als spontane reactie: “Mijn dochtertje doet veel meer mee als ik er niet bij ben. Zo leuk om te zien dat ze zo gaat kletsen.”

Welke kinderen komen hiervoor in aanmerking?

  • Stille kinderen, die erg verlegen zijn en nog weinig durven.
  • Kinderen waarbij de ouders veel druk uitoefenen door ze veel te corrigeren tijdens de behandeling.
  • Kinderen die sterk gefocust zijn op de ouder als die bij de behandeling zit.
  • Kinderen die zelf aangeven dat ze liever willen dat papa of mama op afstaand meekijkt en die het leuker vinden om alleen met de behandelaar te oefenen.
  • Kinderen zich moeilijk kunnen concentreren en snel afgeleid.
  • Kinderen die getest moeten worden.

Welke ouders kun je adviseren om via het systeem mee te kijken?

  • Ouders die het beste willen voor hun kind en druk uitoefenen zonder dat ze het zelf merken.
  • Ouders die nog erg onzeker zijn en waarvoor het goed is om hun kindje te observeren, waardoor ze een voorbeeld voor thuis hebben.
  • Ouders die erg graag willen vertellen ten koste van de tijd die aan het kind zelf kan worden besteed.
  • Ouders die hun kind graag een stukje zelfstandigheid willen geven en het juist belangrijk vinden dat we alleen met het kindje oefenen.

 

 

Antoinette Frijns
Logopediepraktijk Frijns-van Putten
Leiderdorp
www.MijnLogopedist.nl

 

Denk delen en ontvangen, Denk ondersteunen en ondersteuning krijgen, Denk samen sterker…

Denk Wij Logopedisten

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *